Ana Sayfa

Kitap

 

 

HAPİSHANE KUŞU - Kurt Vonnegut 


Bir kitap daha bitti. Farkettim ki Kurt Vonnegut'un okuduğum tüm kitaplarında 'mor' kelimesi geçiyor. Bir bağlantı mı kurdum onunla aramda, sırf bu renkten dolayı? Hayır... sadece daha çok sevdim kitaplarını. Ben mor'u severim çünkü. 'Ne var bunda' demeyin. Ben bilirim var olduğunu birşeylerin. Siz ister bilin ister bilmeyin. 

Falan filan.

Beşikten mezara öğrenmenin sonu yok! Bunu farketsek de farketmesek de, bu böyle. 

Hapishane Kuşu akıcıydı. Bir hayat öyküsüydü bence. Ama kitabı elime aldığımda, adından yola çıkarak, hapishanedeki mahkumlardan birinin mahkumiyet öyküsünü okuyacağımı sandım. Belki bu da vardı kitapta, asl olan başka şeyler çevrelemişti bunu. Herneyse...

'Düşlerde her şey olur.'


Çeviren: Tomris Uyar / 1980


 

 


Kitabın İncileri

Sayfa


 Aşk tökezleyebilir, ama incelik hep yürürlüktedir. 8

 Budalalığa karşı, tanrıların çabası bile boşunadır.

 Schiller

10

 Asıl, cansıkıntısına karşı tanrıların çabası boşunadır.

 Nietzsche

10

 Savaş, savaş ve hep savaş kadar büyük bir saplantı yoktur dünyada. 68

 Olmayacak şey yoktur. 71

 Kominist bir ülkede kişilere olanak tanınmaz. 91

 Cezaevine ilk girenin beli, eninde sonunda bükülür. Sonraları kişi doğrulur biraz ama hiçbir zaman eskisi gibi olamaz. 120

 Safasız cefa çekilmez. 133

 Güzel olmak çok gülünç bir şey. Başka biri çirkin oluyor, ben güzel oluyorum... Herkes 'güzel, güzel, güzel' diyor boyuna, insan da güzelliğin ne olduğunu, olağanüstü ne gibi bir özellik taşıdığını merak ediyor. 140

 Bence yaşlı her insan, olup bitenlere aklı eriyormuş gibi yapıyor, her şeyin ciddi ve harika olduğunu ileri sürüyor. 141

 Yaşlılar, benim şimdi bildiklerimden daha yeni bir şey bulup çıkarmış değiller. Belki de insanlar yaşlandıkça böyle ciddileşmeseler, şimdi bunalım içinde olmazdık. 141

 Her an gülüp durmanın yapıcı bir yanı yoktur. 141

 Benim yaşamımın öyküsüdür bu. Her zaman yanlış kapıdan girerim önce. 147

 Bence kimse gerçekte ne olup bittiğini anlamıyor. 148

 Ne olurdu insanlar paraya bunca önem vermeselerdi. 150

 Beşikten mezara öğrenmenin sonu yok! 199

 İnsanları görmeye katlanabildikleri her saldırgan çirkinliğin bir sınırı vardır... 203

 ... yaşam size dürüst davranmış. Elinize şaşılacak olanaklar geçmiş ama siz değerlendirmemişsiniz... 231

 ... her işte suçu tanrıya yüklemek olmuyor, yanlış mı? 232

 Düşlerde her şey olur.  237

 Hiç değilse gülmece duygusunu yitirmedik. 248

 Zina gibi her kalıba bürünebilen bir başka şey var mıdır dünyada? Asla. 249

 Gitme zamanı geldi bile. Neyle gidersem gideyim, önemi yok. 255

 Yaşadığın sürece umudunu yitirmezsin. 262

 Çabalamaktan bezdim, şimdi uyumak istiyorum. 264

 Kimse zamanı kendi seçemez. 266

 Ne zaman ölmeye başladığımızı bilemeyiz. 266

 Kalpsiz doğmuşsan suç sende değil. 267

 ... yığınla sap samana karışmıştı, yığınla saman da sapa. 270

 Bir hiç bile değildi. 272

Çeviren: Tomris Uyar / 1980


Bir Önceki Sayfa...

Yukarı Çıkmak İçin...