GECE ANA - Kurt Vonnegut / e Yayınları  Kurt Vonnegut'un şimdiye kadar okuduklarım arasında en akıcı romanı. Yine hayat öyküsü... Yine yahudiler... Yine Auschwitz... Yine ölümler... yine... yine... yine... savaş, bitiş, kaçış, direniş falan da filan...  Anlatacak çok bir şeyim yok. Sanırım bugün canım yazmak istemiyor. Özellikle de bu kitap üzerine. İşte böyle bir kitap daha... bazen okuduğum bir kitap üzerine ne yazmak, ne de konuşmak isterim. Belki tadını kaçırmamak için, belki de çağrışımlarını korumak için... bilemem...  Varsın olmasın kelimeler bu kitap üzerine, söyleyebileceğim. Nasıl olsa bu o kitabı ne yoklaştırabilir, ne olanları değiştirebilir, ne de olacakları ve de olabilecekleri.  Her ne ise işte...  Fakat şu bir gerçek, Kurt Vonnegut zor bir yazar. Belki de budur onun kitaplarının, okuyuş seyrine kattığı tad.Taşları yerine oturtmak için çabalıyorsun. Cümleler arasındaki uçurumları başka cümlelerle kapatmaya çalışıyorsun. Hayal ediyorsun ya da arada yazılmayan cümlelerin ne olabileceğini düşünüyorsun. 'Okuyun' derim bu yazarın kitaplarını. Ama bir de 'beklemeyin' derim, tekdüze anlatım, tekdüze öyküler. Şu da var, Kurt Vonnegut'un bütün kitapları sanki bir zincirin halkaları gibi.   'Biraz daha düşün, bak daha neler anlarsın.'  Çeviren: Esin Talu - Çelikkan - Yapı Kredi Yayınları - 1997 - İstanbul

	Kitabın İncileri Sayfa  Olup bitenleri denetlemek benim elimde değil. Onun için de üzerinde durmuyorum. 54  Yeni dostlar edin, ama eskileri de unutma. 59  Ne olmuşsam olayım, ne demek istemişsem isteyeyim, gereksindiğim tek şey, eleştirilemeyecek kadar yüce bir sevgiydi. 62  Akılcı sağlığın kurulması için herkesin birtakım oyunlar oynaması gerektiği kabul edilmektedir. 63  Daima kendi başıma olduğum halde onun şerefine kadeh kaldırıyor, her sabah günaydın, her akşam iyi geceler diyor, onun için müzik çalıyor ve başka da hiçbir şeye aldırış etmiyordum. 67  Tarih çoğu kez sporla elele yürümüştür. 72  İşe girmek için başvuruşumun tek nedeni; kendi kendime, benim gibi bir insanın yaşamakta olduğunu göstermekti galiba. 77  İnsan herkesi hoşnut edemiyor. 105  Savaşta mutluluğa yer yoktur. 115  Her insanın, her şeyi bilmesine imkan yoktur. 115  Hiçbir şeyin anlamı hiçbir şeydir. 119  İnsanların gerçekleri söylediği anlar da vardır. 128  Hepimizin birtakım kötü huyları vardır. 128  Hepimizin bağlandığı birşeyler vardır. 128  İnsanlar dünya savaşları yüzünden değişmelidir zaten. Yoksa dünya savaşları neye yarar. 147  İnsanın dostları da olmasa hayatın anlamı kalır mı? 164  Belki birgün gelecek, başımıza bu işleri açtığı için tanrıya teşekkür bile edeceğiz. 168  Gerçek bir dostun ne olduğunu öğrendim. 169  Ne var ki, gülünç olunamayacak kadar sert yüzlü bir dünyada yaşıyorduk. 172  Hayat birtakım evrelere bölünmüştür. Her biri, ötekinden değişiktir. Ve insan her evresinde kendisi için neler olabileceğini kestirmek zorundadır. Başarılı bir hayatın sırrı budur işte. 176  İyi insanları ayak altında tutmak zordur. 183  Bol bol öğrenin! Her şeyde önde olun! Vücudunuzu temiz ve güçlü tutun! Düşüncelerinizi kendinize saklayın! 186  Ölüleri gömmek, her ölüden bir hisse çıkarmaktan çok daha büyük bir iştir. 197  Gerçek iyi casuslar parayla pek ilgilenmezler. 202  Gerçeği söylemek isteyen yanım uzman bir yalancı oldu çıktı. İçimdeki sevgili, müstehcenlik örneği oldu.  215  Her gün tarihe geçer. 235  Her meslek hayatının bir sonu vardır. 235  Donup kalmıştım.  Bir suç işlediğimi düşünerek donup kalmış değildim. Suçluluk duygusuna kapılmamayı öğretmişimdir kendime.  Donup kalışımın nedeni, korkunç bir kayba uğramışlık duygusu da değildi. Kendime, hiçbir şeye tutku duymamayı öğretmişimdir.   Donup kalışımın nedeni, ölümün iğrençliğini düşünmem de değildi. Kendime, ölümü dost gibi görmeyi öğretmişimdir.   Donup kalışımın nedeni, bir haksızlık karşısında duyulan buruk öfke de değildi. Çünkü kendime, insanoğlunun elmas bulacağım diye karıştırdığı çöplükte cezalandırılabileceğini öğretmişimdir.   Donup kalışımın nedeni, böylesine sevgisiz kalışım da değildi. Kendime sevgisiz yaşamayı öğretmişimdir.  Donup kalışımın nedeni, tanrının acımasız olduğu düşüncesi de değildi. Kendime, O'ndan bir şey beklememeyi de öğretmişimdir.  Beni donduran şey, hayatın hangi yönünde ne yapacağımı bilemez oluşumdu! 238  Herkes tek başına ufak tefek birşeyler yapar. Sonunda bakarsın ki yaptığın şey oluvermiş. 242  Damlaya damlaya birikiyor. Kimse farkında değil. 242  Gördüklerim, duyduklarım bazen cesaretimi kırıyor. 243  Bazan herkesin cesaretinin kırıldığı olur. 243  İnsanların değişik zamanlarda değişik davranmalarının nedeni, hep değişik kimyasal maddeler yedikleri için olsa gerek. 243  Biraz daha düşün, bak daha neler anlarsın. 243  Dünyaya ne olduğunu merak ediyorsundur belki. 244  Hayatta yapılacak hiçbir şey kalmadı diye düşünürken tam, bir de bakıyorsun ki düşünmediğin bir konuya yönelivermişsin. 252  Aslında her kötü insanın içinde biraz iyilik vardır. Hiç değilse kötülüğü kadar bir iyilik de bulunur. 254  Dövüşmek için, sayılamayacak kadar çok neden bulunabilir. Ama insafsızca nefret etmek için hiçbir neden yoktur. Kötülük nerede? Tanrıyı da kendi safındaymış gibi kabul edip, sınır tanımadan nefret eden her insanda büyük ölçüde kötülük gizlidir. İnsana iğrençliği çekici gösteren de insanoğlunun bu yanıdır. 256  Eğer tanrının kışlasında nefer olmayı bu denli arzuluyorsan, ilkin selamet ordusu'ndan başla. 257  İnsanlar ne garip işler ediniyorlar kendilerine. 263  ... kendime karşı en acımasız tanık ben olacağım herhalde. 265  Çeviren: Esin Talu - Çelikkan - Yapı Kredi Yayınları - 1997 - İstanbul