|
Kitabın
İncileri |
Sayfa |
|
|
Kaderimizi tayin
etmek elimizde değil. Ne yazıldıysa, onu yaşamaya mecbururz. |
16
|
|
|
Para, güçtür. Bunu
sen de biliyor olmalısın. |
16
|
|
|
Rüyada bile acı
çekmek çok zor. |
19
|
|
|
Ben her zaman
sevmişimdir yolculukları. |
20
|
|
|
... kim kimi
dinlemiş ki sen beni dinleyesin! |
20
|
|
|
Heyy kuş, ben
kimseye açmamışım yüreğimin kapısını, sana mı açacağım şimdi? |
20
|
|
|
Devletin en
büyükleri, eraflarında kendilerinden daha ziyade ışık saçan
yıldızları barındırmak istemezler. |
25
|
|
|
... mantık ne
zaman sevginin esiri olmamış ki? Sevgi, insana her şeyi
yaptırır. Hele evlat sevgisi! |
56
|
|
|
Aptal kadın, çocuk
sevgisinin doğuma bağlı olduğunu sanıyor. |
56
|
|
|
Yaşam, insanlara
affetmeyi de öğretiyor, ölümü kanıksamayı da. Ölüm! Soğuk,
antipatik, siyah renkli sözcük. Ne çok ölüm yaşıyor insan
hayatı boyunca. |
57
|
|
|
Oldum olası sevmem
soğuk yerleri. Üşümeyi hiç sevmem. |
58
|
|
|
... yoksulluk
tahribatını bir türlü göstermeye mecburdur. |
59
|
|
|
Sevgi ve huzur her
şeyin ilacıdır. |
103
|
|
|
Kadınlar kocasız
yaşayamaz, bunu bil. |
110
|
|
|
İnsan vücudu
akıllıdır. Ne zaman ne yapması gerektiğini iyi bilir. |
136
|
|
|
Hiç düş kırıklığına uğramayanlar, hiç umut beslememiş
olanlardır.
Bernard Shaw |
141
|
|
|
Aşkla bağlanılan
bir erkekten vazgeçmenin ne demek olduğunu biliyordu. |
143
|
|
|
Para sihirliydi.
Dokunduğu her şeyi değiştiriyordu. |
149
|
|
|
Ölüm gibi bir şey
hayata küsmek. Hatta ölümde bir başka hayata geçiş umudu bile
taşıyabiliyor insan, yaşarken yaşamdan vazgeçmek... üstesinden
gelinir gibi değil.
|
176
|
|
|
Herkes acının
üstesinden gelmeyi öğreniyor. |
176 |
|
|
Birine delice aşık
olduğu her halinden belli olan kadınlarla erkekler zaman
kaybetmek istemez. |
180
|
|
|
Ölümün nasıl
geldiği her nedense pek önemlidir geride kalanlara. En ince
ayrıntıya kadar sorulur, en ince ayrıntıya adar anlatılır. |
196
|
|
|
Yaşam bir hiçti.
Ölüm, o kadar ani gelebiliyordu ki insana, tüm çabalar bir
anda boşa gidiyordu. |
200
|
|
|
Bugün varsan yarın yoktun.Ve eğer bugün varolacaksan, bir
anlamı, bir sevinci olmalıydı bu var oluşun. |
201
|
|
|
Aşk, biraz da
deliliktir. |
203
|
|
|
İnsan ne
istediğini biliyorsa, onun için yaşamalı. |
203
|
|
|
Etrafa ayıracak zamanımız kalmamış olabilir. |
203
|
|
|
Yine olayların
akışına bırakıyordu kendini. Sınırları zorlamadan, kendine
gerçekten neyi isteyip istemediğini sormadan. Yine bir başkası
yönlendiriyordu onu. |
203
|
|
|
... insanlar mutlu
değillerse, iyileşmeleri de mümkün olamıyor. |
217
|
|
|
Oysa hayat hiçbir
kurala uymuyor. Çağıl çağıl akıp gidiyor dört bir yanımızdan. |
219
|
|
|
Bir şeyi bilerek
yapmak, rasgele yapmaktan çok daha iyi netice verir. Hele bu
bir çocukla ilgiliyse. |
245
|
|
|
Hepimiz için
yaşamın ucunda ölüm var. |
248
|
|
|
Rüzgardan
korkarak, güneşten sakınarak yaşamak sana göre değil. |
251
|
|
|
Sevimsiz olmadan
güçlü olmak mümkün müydü? |
253
|
|
|
Kıymetli eşyaların
ve mücevherlerin, yaşamın akışı içindeki değerleri hiçti.
Aslolan dostluklardı, dostlardı ve sanattı. |
263
|
|
|
Medeniyete varan
doğru, inişli çıkışlıdır. Hep zigzaklar çizmiştir. |
273
|
|
|
... gerçeğe varmak için en kestirme yolun, yaşanmış
tecrübelerden geçtiğine bir kere daha tanık olmuştum... |
274
|
|
|
... türk
erkekleri, günün her saniyesinin jesabını sormaya çok
meraklıydılar. Oysa onun, lkendi yaşama alanını işgal
etmeyecek, ona soluk alma fırsatı tanıyacak, güvenilir bir
dosta ihtiyacı vardı. |
280
|
|
|
Burada sanatçılar,
yazarlar, müzisyenler hiçbir zaman onları zengin etmeye
yetecek parayı kazanamazlar. Burası Türkiye. |
295
|
|
|
Belki de yaratıcı
olabilmenin bir bedelidir yoksulluğun verdiği tevekkül ve
alçakgönüllülük. |
295
|
|
|
... bir insanı bir
başka insandan çalmak mümkün olabilir mi... |
297
|
|
|
Ölümden bu kadar çok korkunca, ölüm hiç affetmez, hemen gelir. |
300
|
|
|
Zaman acımasızdır. Bayağı ve çirkine doğru ne büyük bir hızla
kayıyordu insanoğlu. |
318
|
|
|
Hayatın
yenilenmesi, umut ve heyecan verici olması için şarttı. |
318
|
|
|
Umudun
kalmamasını, yaşlılığın ne menem bir şey olduğunu, ancak yolun
ortasını geçmiş olanlar anlardı. |
325
|
|
|
Belli bir yaşa
gelince, kimse ciddiye almıyor insanları. Yaşadıkça
öğreniyorum işte. |
327
|
|
|
... insan hayatta
çok keyif aldığı şeyleri yapmasını bilmeli. |
330
|
|
|
Hediyeler
insanlara beklenmedik ani mutluluklar bahşeden periler
gibidirler... |
330
|
|
|
Ne ölümden korkmak ayıp, ne de düşünmek ölümü.
Nazım Hikmet |
340
|
|
|
Oysa hiç kolay
değildi bölüşememek, paylaşamamak hayatı. Aşkı hep vurkaç
yaşamak. |
343
|
|
