BİR ADAMIN ANLATTIĞI SIRADAN BİR ANI

                   Size bir yerlerden aşinayım, gibi

                   Sorsam: ‘Gözünüzdeki o bakışı kim bıraktı gitti?’

                   Evet, yıllar önceydi, bende de vardı bir tane

                   Satenden, yeşil kloş eteğin sahibi bir kadın...

                   Neyse boşverin, her şeyi boşverdiğim gibi

Masaların tozunu alırken ağlardı, niye bilmem

Sanki hep beklediği, bir türlü gelmemişti

Sanki o deniz kıyısında vermişti en sevdiğini

Sanki kalabalıkların içinden yalnızlığa düşüvermişti

Sanki hayatın unuttuklarından biriydi

Sanki sınavın farkındaydı da, ölümü dilemezdi

Sanki... sanki...

Neyse boşverin şimdi, boşverildiğim gibi

                   Yine de satenin o kayganlığını hep sevmişimdir

                   Yeşil de küçük gölleri anımsatır hep bana, içinde sazlıklar olan

                   Hani sis çöker bir de sabahları üzerine

                   Eğer uyanabilmişsem erkenden, gölün sisle dansını seyreder gibi

                   Dalar giderim uzaklara

                   Uzaklarda ne var bilmeden üstelik

                   Neyse boşverin şimdi, benim gibi

Size bir yerlerden aşinayım, gibi

Sorsam: ‘Elinizdeki iz kimin izi?’

Evet, yine yıllar önceydi, bende de vardı bir tane

Siyah efsun saçlı, burgu perçemli bir kadın...

Neyse boşverin, her şeyi boşverdiğim gibi

                   Masanın tozunu alırken bir dokundu eli elime, o kadar

                   Sanki içimde dağlar yükseldi, ayyuka değin

                   Sanki bir alev topu düştü içime, hiç bilmediğim

                   Sanki kaydı toprak ayaklarımın altından, yardan düşüverdim

                   Sanki alemlerden öte alemlere gidip geldim

                   Sanki güneş tuttu bir elimden, dengemi yitirdim

                   Sanki... sanki...

                   Neyse boşverin şimdi, boşverildiğim gibi

Yine de siyah saçlarda kalmıştır hep aklım

Perçem de at yelesi gibi özgürlüğü anımsatır, çayıra vurmuş uçuşur da uçuşur

Hani çatlayana dek dur durak bilmez,

Adını koyamadığı, isimsiz bir öfkenin peşinde gibi

Bana seyretmek düşer yine, o cesaret var mıdır bilmem

Öylesine bakar, dalar giderim işte

Neyse boşverin şimdi, benim gibi

                   Size bir yerlerden aşinayım, gibi

Naz FERNİBA