UZUN SÜREN YOLCULUKLAR...

uzun süren yolculuklar vardır hayatın vazgeçilmezleri arasında.. ve bir gözyaşı yağmuru yolları ıslatan.. ve beyazdan bulutlar.. olmadık yerinde mevsimlerin isyan kokan adımbaşı sokaklarında,yürümeyi ve ayakta kalmayı öğrenir bu fakir yüreğim.. gerçekle karşılaşmak kadar doğal birşey yok gibi geliyor bana.. yani bu sevda çook bana..kandırmayı beceremiyorum,sabaha susayan vuslatı.. yani nikbin bir hal ile karalarken sözcüklerimi anlatamamak kadar da zor bir şey yok masallarda..en anlaşılması gereken yerden anla cümlelerimi;çünkü ben en anlamdığım yerinden yazıyorum hayatın..bir adım önündeyim tüm gelecek vaad eden sevdaların.. yani fakir yüreğimin aklım ile kesiştiği yerinden yazıyorum.. fütursuzca.. öylecee.. kendimle barışık bi şekilde.. öyleyse yılgın bir ışık dolmak üzere kalbimden içeri.. ne olduğu belirsiz.. bir isim uyduruyorum tüm yarım kalan yanıma.. yansızlığıma.. ağrılı bir hasta gibi geçiyor anılarım karanlık duvarlarda.. perdemle bütünleşen ay ışığı ıslatıyor duvarları.. habersizim senden.. hani olur ya bilmem nerde olduğunu... hayasız bir şiir gibi yazarsın umudsuzluğunu.. ben yine kurcalıyorum aklımın en köhne kalmış yerlerini.. masal tadında bir yalnızlık yazıyorum.. şarkılardan söküp aldığım.. ben kendimle barışık; sevda ile küs.. allı bir mektup yazıyorum.. ve sana ulaşmasını istemediğim adreslere gönderiyorummm... \"olmasa mektubun\" diye başlar ya şarkı.. ve bir de \"yazdıkların olmasa\" diye devam eder.. bu sıralar böyleyim biraz.. yarım.. eksik.. ne varsa yokluğunda fısıldıyamadığım şimdi hepsi yitik.. resim gibi donuk ve bataklık kadar koyu olan gecelerden bir köprü ile gelmeye isterdim sana.. sen rüyalardayken.. ben geceyi uyandırırım çoğu zaman.. sabahlardan demet yapar bir turna tadında sevdalardan sana yollarım alaşafağında hikayemin.. bilmezsin beni.. ve ben de unutamam gözlerini.. sabahsız olan tüm geceler ve geceden kalma kor sabahlarda bir şiir ile dayanıveririm kapına.. rüyalarına.. fütursuzca gezinen bütün sözlerin aklımda.. bazen diye başlıyan cümlelerden masallar yazdığım olur bazı zemheriler.. sen uzaklardayken.. ben geceye öykünürüm çoğu zaman.. yarsız kalan yanımı resimlerde boyarım ve uçurtmalardan sevdalar yapıp gözyaşlarımı orada saklarım.. ben her zaman.. köşe başındaki yazar... isimsiz şair..\"ak\"yürek..!! senden uzak ve hiç uğramadığın şehirlerden iki sokak ötede İstanbul\'a taşınan.. deniz ile şenlenip; çayını yudumlayan.. bir sigara yakan.. kaybolmuşluğum yalan çıkar bulduğumda kendimi sende.. bir de bilinmezliğine kök salan bütün bu satırlar; gizlidir kayıp \"ben\"lerde.. sevdan; bende yalan çıkar.. gökkuşağı ile yıkandıkça izbe kalmış yerleri yüreğimin.. bana uzaksın... sevdaya yakın... şiiirin yarım ses kalınlığında.. iki dudak arasında.. ve yaftasındasın seni astığım cümlelerimin idam sehpalarında...... istanbulda..

Yasin Fazıl AKYÜREK