|
UNUTMAYA DAİR...
Her başlangıç bir sonu getirir beraberinde ve her son parçasıdır bir
başlangıcın. Ne varsa sonsuzluğa dair bir bir paralanır gözlerinin önünde ve
yalanlar bir bir ayyuka çıktığında anlarsın şimdiye dek hiç görmediğin
sonsuzluğun koca bir hayal olduğunu... Unutursun. hafızanın aslında en büyük
düşmanın olduğunu görürsün;öyle kolay harcar ki değer verdiklerini ve o kadar
kolay siler ki içine sinmiş vazgeçilmezlerini, utandırır insanı kendisinden, bir
iğne deliğine girercesine KÜÇÜLÜRSÜN!
Küstahtır zaman, avuçlarının içerisinden akıp giderken alır ve götürür sana ait
olanları habersizce, sonra dalga geçercesine önüne seriverir tüm çaldıklarını,
uzatırsın elini yetişemezsin, \"sen\"likten çıkmıştır sana ait olanlar. Sen
kendini sorumlu tutarsın tüm olan bitenden, zamanın günahını üzerine alırsın ve
hafızanın yarattığı koskoca bir uçurumda yuvarlanır durursun. unutursun! Unutmak
için yaşar, yaşamak için unutursun, şimdi zor gelir biliyorum, kürek kürek
alınıp bir eleğe atılmış kum gibi SÜZÜLÜRSÜN!
Önce çırpınırsın denizden yeni çıkmış oltanın ucundaki bir balık misali.
Dudakların büzülür, iki kelimeyi bir araya getiremezsin, bu kadar mı kolaydır
unutmak ve bu kadar kısa mı sürer vedalar? Ya korkunç bir rüya ya tozu fazla
kaçmış bir şaka olsun istersin gerçek olduğunu bile bile... Tek o değildir
unutan, sen de unutursun, şimdi zor gelir biliyorum, bir kasabın kancasına
taktığı koyun gibi YÜZÜLÜRSÜN!
Unutursun gülüm unutursun! Önce bir oyun havası bile acı bir hüzzam şarkısı gibi
gelir kulağına, her söylenen söz bir küfür, her teselli bir tokat olur suratına
vurulan! Ay Ağustos bile olsa, dışarıda kara kış vardır, fırtına ve kapkara
bulutlar... Şimdi zor gelir biliyorum, titrersin iliklerine kadar, karların
üzerine düşmüş minik bir serçe gibi ÜŞÜRSÜN!
Gözlerin artık cep telefonunun ekranında odaklanmıyorsa, her çalan kapı ziline
yüreğin hoplayarak koşmaktan vazgeçiyorsan, boş bir kağıdı kaarlayıp şiir yazma
heveslerinden kopuyorsan sonun başlangıcındasındır ve ilk adımların olacaktır
bunlar nankörlüğüne!!! Bilirim hiç bir teselli fayda etmez şu an sana, her
söylenen söz sadece bir harf yığınıdır aslında. Unutursun, şimdi zor gelir
biliyorum. Korkarsın kendi benliğinden, bir köşede iki büklüm olur BÜZÜLÜRSÜN!
Her başlangıç bir sonu getirir beraberinde ve her son parçasıdır bir
başlangıcın. Demiştim sana kolaydır unutmak, küçük bir esinti söker alır
hayalini hafızandan. Vazgeçersin karşı koymaktan doğanın kuralına. Küstah olan
zamanın aslında tesirini geç gösteren acı bir ilaç olduğunu anlarsın. Haydi
şimdi sıra başka bir başlangıçta, bir kısır döngüdür bu, bir gölge oyunu, nasıl
ki her başlangıç bir \"son\"a bağlıysa her son da bir başlangıcın önünde ki
halkadır. Tesellilere ihtiyaç duymaz, cep telefonunu kapatır Ağustos\'un bir yaz
ayı olduğunu anlarsın. Alışırsın canım alışırsın, ne kadar kolay olduğunu
unutmanın anlarsın; ve aslında bir hiç uğruna, boşuna boşuna akıttığın
yaşlarınla yıkadığın yanaklarına acır, ÜZÜLÜRSÜN!
Alper Kutay ERKE |