RUH  HALİ

Karanlık yalnızlığın mendil açmış bir parça aydınlık dileyen dilenci umutlarıyla, aklıma bin türlü sevda masalları anlatırdım sen çok uzaklardayken. Kederimin yalancı şahitlik ettiği hayat mahkemesinin kararı bazen çok ağır gelirdi ruhuma. Ama ben de insandım sizin gibi, ben de umut ederdim çaresizliğin çare olduğu köşe başlarında. Hurilerin bile göz yaşı döktüğü aşıklara imrenerek bakardım. Onlara düşlerimi emanet edip tüm sahte sevinçlerle üstümü örterdim soğuk bir kanepenin üzerinde ağlarken.

Kim bilebilirdi ki yanaklarımdan aşağıya süzülen ayrılıklarda, seninle benim bir efsanenin hastalıklı kahramanları olacağımızı. Ben sensizliği hep başka benlerde aradım sonra gerçek sensizliği yaşadığım andan itibarem tüm benliklerimi idam ettim. Senin semalarına delice uçtuğum kanatlarımı da dün sattım karnımı doyurabilmek için.

Bir yalanın içindeki doğruyu ararken tüm saflığımı ihanet kumaşlarıyla sarıp sarmaladığımı göremedim. Bugün çok daha iyi anladım sana neden böyle yazılar yazdığımı. Belki de nedenini yalnızca ben bileceğim kim bilir belki de ...

Murat BULUN