KIRMIZI ŞİİR

bu sevda çok bana ve sen de çok sonrasın bana.. bir şiir adında bir kenar mahallesinde bir sıcak çay ile ıslatırken dudaklarımı.. bir efkara sardığım sigaramın dumanı ile sararır yazdıklarım.. olmadık bir hikaye damlayıverir sonra.. unuttuğum.. bakakalan masa başlarında mektuplarım ve bir de aynalarda kırık yüzüm.. gün dönende gün batımına. özlemiyor değilim seni.. senin beni unuttuğun kadar.. ama böyle daha onurlu geliyor.. daha bir adamlığını hissediyor.. daha bir sarılıyor kağıda kaleme.. yokluğun beni geceye küstürdü belki; ama güneşe çevirdi yüzümü.. gülüşlerimi hatırlattı bana.. şarkıları sevdirdi..

türkülerle dost etti.. turnaları saldı rüyalarıma.. ayışığı ile yıkadı öykümü.. maviyi anımsattı ve bir yeşil tadında beyazdan güller çizdi.. ihtilaller depreşti yüreğimde; kan kırmızı bir şiir adıyla idam sehpalarında yazdığım adını sildim.. adımın yanından.. ve gökyüzünden uçurtmalar yaptım; senden gizlediğim uçurtmalarımı orada sakladım.. bir yangınlarımı.. bir de yanında götürdüğün sevdamı.. olmadı yani.. gün ışığı erken sızdı kalbimden içeri.. yaşayamadığım güzel bir aşkı, bu nesepsiz geceler sayfalara taşıdı.. senden sonra ben yine seninle sana yazmadığım cümlelerimi alıp kaleme mektuplar yazacağım.. sen dün olduğun gibi bugünde git.. git ki karanlığım aydınlığa bürünsün.. yazma bana hiçbirşekilde.. bildiğim cümlelerini ve gizlediklerini.. ve ben isimsiz şair köşe başındaki yazar.. evsiz barksız.. gördüklerini maviye boyuyan.. mahallesinden iki sokak arkadaki istanbula taşınan.. lal gözlüm..! yokluğun haber salar yalan sevdandan ve ben de; üsküdarı pazar akşamına bağlayan gece vazgeçtim yazdıklarımdan...
 

 Yasin Fazıl AKYÜREK