ALABİLDİĞİNCE YÜRÜDÜM

Alabildiğine yürüdüm...alabildiğine konuştum ben-imle...

sokak kedilerine çöp tenekelerine aldırmadım...

aldırmadım bugün magandalara

gözlerini diliymiş sananlara

,dolmuşlardaki arabesk hüzünlere inat

yürüdüm... yolumun taşıtlarla kesişen noktalarında saygı duruşundaki bir

adamı oynamamı umanların umuşlarını boşa çıkartarak yürüdüm..

duruşum birilerin cinnetine bir kıvılcım sunmak için de değildi zaten.

alabildiğine aldırışsız yürüdüm.

Kitapçının birinde rastladığım Nietsche imzalı kitaplar ilgimi çekmedi

bu sefer...Çıldırıp ölmek istemiyordum bugün...

Kalabalıkların kabalıklarına aldırmadan,

beni yoklayıp durmayı vazife aşkıyla,ibadethuşusuyla yapan

Sfenks'ime tıkayarak kulaklarımı.yürüdüm...

Kardelensel yaşamın patikalarında yürürmüş gibi yürüdüm...

Manşetlere aldırmadan geçtim gazete bayilerini...

güzel kızları ıskalayarak yürüdüm...ışıklı vitrinlere,gülümseyen ama

gülümseyişinde çiçekler solduran çehrelere aldırmadan yürüdüm...

merdivenlere geldiğimde özürlüler için yapılmış düz yokuşu çıkmayı

yeğleyerek yürüdüm...aldırırşsız...

Anzilha da ağaçlar çıplak değildi henüz,Çınarın birinin altında sağ

kolumu sağ bacağıma sağ elimi çeneme yaslayıp yerdeki sararsam mı yeşil

mi kalsam tereddütündeki çınar yaprağının imgesinde buluşturdum

gözlerimi.bir ara kaldırıp başımı asumana, kanatlarını açmış gökte

uçmuyor da duruyor diyebileceğim bir atmacayla özdeş yanlar,kesişmiş

kümeler bulmaya çalıştım aramızda...İkimizin arasında olup bitti herşey

ne varsa aramızda....

Yürüdüm tekrar eski yürüyüşlerimi tekrarlamadan,

Sarp patikalardan,

yürünmemiş yollardan,

bastığım kaldırımların bağırtısına aldırmadan

dilimden hiç düşürmediğim o duayla,

yürüdüm

içbeniminle sıcak bir salep eşliğinde söyleşerek,

uçurum çiçeklerini ve dikenli gülleri düşleyerek

yürüdüm...

güzel kızlara ve sararsam mı yeşil mi kalsam tereddütündeki

yaprağa aldırmayarak...

giz-imi ufalayıp balıklara yem-liyerek

yürüdüm..

bi Aralık cumartesi ikindisinde

Anzilha kıyılarında...

susarken konuşarak

ve aldırmayarak...

yürüyüp gittim...

Kasım KOÇKAYA