MENEKŞE GÖZLÜ ANNEM

Bana kendini hediye etmişsin bedeninden bir parça verip Tanrı'ya. Dünyayı benimle paylaşmışsın hiç düşünmeden. Benimle dolaşmışsın başka dünyaları da... Benliğimi yüceltmişsin ruhumu okşayışlarınla. Hüzünlerime sahip çıkmışsın dolaşırlarken kimsesizce içimdeki boşlukta. Sevinç kırıntıları dökmüşsün sonsuzluğuma. Sisleri kovuşturup gözlerimden, parıltılar yağdırmışsın ufuklarıma. Belki bu yüzden menekşe gözlü annem; belki bu yüzden dolmuş kimi zaman gözlerim bakarken uzaklara...

Baktığım fallara ellerindeki papatyaları hediye etmişsin koparıp. Aşık olduğum adamlara sen de aşık olmuşsun benimle. Geceleri senin de gözyaşların dökülmüş ıslanmış yastığıma. Bedenim büyürken kendi kendine; avucuna alıp sen büyütmüşsün yüreğimi sevgin içine sığsın diye. Yine de sığmamış şefkatin içime. Çok gelmiş; ağır gelmiş. Belki bu yüzden menekşe gözlü annem; belki bu yüzden parçalandığını sanmışım bazan yüreğimin...

Rüyalarıma gözlerinde titreşen menekşeleri hediye etmişsin bir bakışınla. Ve şeytana nefretlerimi... Kabuslardan sen uyandırmışsın beni. Güzel masalları hep sen fısıldamışsın kulağıma. Beni, içindeki ay yüzlü periye emanet etmişsin uzakken gözlerin gözlerimden. Tutup etrafında uçuşan melekleri, gecenin kara göklerine savurmuşsun ben uyurken. Belki bu yüzden menekşe gözlü annem; belki bu yüzden melekler yağmış geceleri saçlarıma...

Güneşi gecelerime hediye etmişsin, yıldızları gündüzlerime... Sonra toplayıp yıldızları, başucuna bırakmışsın uyuyan bebeklerin. Üstüme, uçsuz bucaksız çiçek bahçeleri örtmüşsün ben üşürken. Engin denizleri serpmişsin yüreğime güneşinle yanarken umarsızca. Minik serçeler uçurmuşsun beyaz gökyüzüme. Belki bu yüzden menekşe gözlü annem; belki bu yüzden aydınlık hep en karanlık gecelerim...

Beni bana hediye etmişsin herşeyinle. Cennete giden bir yol daha açmışsın melek yüreğinle. Acısa da kalbim, kopsa da birşeyler içimde uzaklardayken senden, mutluluk hep mecbur olmuş sevgilere. Tanrı seni yaratmış sanki annem sen de beni yaratasın diye... Ben, bedeninden, yüreğinden bir parça; bir tutam sevgiyim. Ben, senin Eserinim. Belki bu yüzden menekşe gözlü annem; belki bu yüzden seviyorum seni bu kadar...

Eser YAKAR