KÖTÜMSER MİSİN GÜLÜMSER Mİ?

Kolay değil belki ama imkansız da değil. Hangi küskünlük bitmemiş, hangi dostluk başlamamış ha! Yüreğin senin elinde dostum. İnsanları değiştiremezsin ancak, onlara olan düşüncelerini değiştirebilirsin. Herkesi olduğu gibi kabul et, sen de olması gerektiğince ol. İnancının kazanmasını, ondan uzaklaşarak elde etme saçmalığından kurtul. Hatırla, iyiliğin halledemediğini kötülük hiç halledemez ki. Yüreğine de kaydet bunu; ücretsiz bilettir tebessüm yürek yolculuğunda. Sevgiye davet çıkar sen de hadi. Kanaat getir olumsuzlukları eriteceğine.

Geçmişe üzülme. Yaptığın hatalardan ders aldıysan, mutlu edebildiysen eğer; bugünü bugünle yaşa. Fakat biraz dur. Hayatına deneyimler eklemen için şart değil yanlışlardan geçmen. Başkalarının edindikleri doğruları yerleştir zihnine. Ölümün ne zaman geleceğini bilmediğinden, yolu uzatıp kaderini zorlama. Güzellikleri de bizzat kendin uygula. Savrulma. Bak! Batsa da güneş bıkmamıştır doğmaktan. Sonunda toprak olsa da canlı, yorulmamıştır nefes almaktan. Dostum, bedelsiz değildir ki  mutluluklar unutma. “O bedellerle olmanın neresi zarar” de yorulma. Dertlere de yenilme hiç, galiptir iyilikler sen ilerledikçe.

Sonra, sonra benim varlığıyla mutluluk duyduğum güzel dostum, bir martının yanında yer al. Gökyüzü meskenin olsun senin de. Kat kendini maviye, hayran bakışları çek üzerine. Özgürlüğü uçuşlarınla anlat. Hem, kırık olsaydı kanadın, ne önemi kalırdı ki genişliği dünyanın. Kaldır başını ve eğilme sakın güçsüzce. Dipsizse de karanlık, dal içeri. Öyle bir dal ki sen değil o korksun. “Ne çıkar” deme, bir nûr da senden olsun.

Gülümse!..

Fakat cenneti kazanmışçasına değil tabiî;

Doğduğun güzel fıtrat için.

Onun ümmetlerinden biri olarak yaşadığın için.

Duyduğun ezan sesi, kıblen Kâbe olduğu için.

Öldüğünde Azrail’le buluşup,

Rabb’e kavuşacağın an için.

Hiç değilse be tatlı insan,

Razı olduğun Allah’ın rızası için,

Gülümser misin?

 Belkıs TUNÇAY