GÜNEŞ

Güneşin sıcak kollarında uyanmayı hayal etmişimdir, soğuk ve kasvetli başlayan her günün sabahında.....

Solgun, yorgun, gri gökyüzüne bakarken, düşlediğim hep aynı sıcaklıktır. Şıkır şıkır altın sarısı ışıklarında yıkanmayı, ruhumun en derinlerine kadar ısınmayı, hatta soğuktan donmuş yüreğimin bile çözülüp tekrar atmaya başladığını hayal ederdim. Tıpkı baharda yeni sürgünler veren çam ağaçları gibi. O sert, dikensi yaprakların örttüğü dalların ucunda açan minicik, yumuşacık sürgün yaprakları gibi. Güneşle açmayı beklerdim. Beklerdim; beklerdim ve bilirdim güneşin sıcaklığının gücünü.

Ve sonra, uzuun geceler ve günlerin ardından şimdi sımsıcak güneşi hissediyorum içimde. Damarlarımda akan kanda dolaşıyor sanki. Yüreğime, beynime, bedenime ulaşıyor. Birdaha hiç bırakmamak üzere onu içime hapsediyorum. Mevsimler dönse de, bulutlar kaplasa da üzerini hep bende kalmak üzere tutuyorum onu.

Yüreğime cesaret, ruhuma huzur, aklıma sükunet katan "O", veda etse de birgün; O'nu yaşamışlığın gücü ile kucaklıyorum artık tüm yaşamı.

Diliyorum ki yaşam herkesi karşılaştırsın güneşi ile. Benim güneşimin adı SEVGİ.

Güneşinizi bulmanız dileği ile..........

 NURAY