ÇİZGİLER

Bir noktada başlayıp diğerinde biten, uzun ya da kısa, paralel ya da kesişen, yatay ya da düşey çizgiler... Hepsinin bir ya da bir kaç anlamı var.

Kaleminizi ya da tebeşirinizi, kağıda ya da tahtaya değdirdiğiniz noktadan başlayıp, sonlu bir noktada duran çizgiler... Her çizgi sonludur, ister uzun ister kısa. Tıpkı hayat gibi.

Ne başlangıç noktası elinizde ne de bitiş. Aradaki mesafe sizin çizginiz, ama eğri ama doğru.

Çocukluktan okul çağından başlarsınız çizmeye ömrünüzün sonuna dek. Çizgileri kağıttan dışarı taşımadıkça üçüncü boyutu yakalayamazsınız. Çevrenizde gördüğünüz her şey çizgilerden oluşur ama üç boyutludur. Eğer bir çizgi istiyorsanız bunun için iki noktanın yanyana gelişi yeterlidir.

Avuçlarınızın içindeki çizgiler fal baktırır size. Ömrünüzü ölçersiniz. Ama yol ilerledikçe artık yüzünüzde de gözükmeye başlar çizgiler. Aynaya baktığınızda sorarsınız bunlar önceden yoktu diye. Ayna sadece size su var işte diye cevap verir. Bak işte gösteriyorum der. Çizgilerin yeri yüzünüzde bir kere belli oldu mu artık değişmez. Değişen çizginin derinliğidir ilerleyen yıllarla. Şaire şiir yazdırır yüzündeki çizgiler...

Kağıda da çizseniz, bembeyaz karın üzerine de, sahildeki kumlara da, dağdaki taşlara da, çizgiler er geç yok olacaktır.

Hakan F. ÖZTOP