VURMA NURETTİN

Hayatın kıyısında

Delinmiş bir kayıksın

Yanlış yere yanaştın

Sen bunlara layıksın

Bu şehre bel bağladın

Doymadı gitti karnın

Bir kondu yaptın ama

Yıkıldı kaldı yarım

Vurma Nurettin vurma

O senin karın

Bak onlar çocukların iftiharın

Yaşama kavgasında

Ne gelirse yutarsın

Belki fırsat çıkarsa

Bir ucundan tutarsın

Bu şehrin girdabında

Kayboldu yoğun varın

Böyle umutsuz olma

Hele bir olsun yarın