NE DEMELİ ŞİMDİ

Ne demeli şimdi

bir çiğdemin toprağı yırtışını seyredişim

göğe mi dokunmalı

ucuna mı körpe filizin

öyleyse karanlık sokaklarda koştuğumu düşün

ay yine bir kadın gibi sarkıyorken denize

dirseklerimle böğrüme gömdüğüm titremeyi düşün

oradan gövdemi kaplayışını soğuk bir terin

vay perçemle günün huysuzluğu dolaşan kısrak

vay acemi öpüşlerden gövdeme boşalan acımtırak has

telaş, kıvranış, parıltılı gözlerdeki atılganlık

ya görevin ne senin görevin

oynaşmak değil mi içimdeki savaşmak duygusuyla

ve benim nevresimim kararmışsa kirden

rutubetten

sarhoşsam gülümseyiş ağlayışlardan

ve kaynak sularıyla üzerime yağan aydınlık hülyaları

senden gelen ısıyla koruyorsam...

Ne demeli şimdi

ey serçelerin sabahlarla bölüştüğü cıvıltı

ey bir romanın olur olmaz yerinde dikkati çeken hayal

acıyış, şevkat, umursayış, hırçınlık seli...

beni düşün öyleyse

beni hayretin ve karanlığın eşiğinde

beni fitillerde başlayan bir fısıltı anında

ilk satırını yazarken bir bildirinin

kulaktan kulağa dolaşan haberlerin bağraında

beni dar camlarda değil

bir bulutun seyrinde düşün

burada

ortasında

sıçraya sıçraya kabaran alevlerin.