|
BİR ACAYİP ADAM
Suphi suphi bir
acayip adam
Suphi suphi benim
canım ciğerim
Kimse bilmez nereli
olduğunu
Suphi suphi bir
acayip adam
Suphi suphi susar
akşam oldumu
Bir cebinde
daskapital,
Bir cebinde kenevir
tohumu
Suphi suphi bir
acayip adam
Suphi suphi benim
canım ciğerim
Fırtınadan
artakalmış bir teknede tevekkül içinde
Görkemli sakalı ve
iğreti parkasıyla
Gizlediği
macerasıyla bir acayip adam yaşardı
Akşamları susardı
ben konuşsam kızardı
Bir sürgün
kasabasıydı bir eski zamandı
Hazirandı, çocuktum,
evden kaçmıştım
Gelip ona
sığınmıştım
Küçücük bir koydu,
sığdı
Burayı keşfeden
belki o oldu
Uzaktan kasabanın
ışıkları yanardı
İçim anneyle dolardı
ağlardım
Suphi şöyle bir göz
atardı
Gizli bir cigara
sarardı ağlardı
Sonra barışırdık ben
flüt çalardım
Cigara sönerdi
ağlardı
Nerden geldiğini
bilmezdim
Kimsesizdi belki
kimliksizdi
Onun macerası onu
ilgilendirirdi
Kimseye ilişmezdi
bir şeylere küfrederdi hep
Tedirgin bir balık
gibi uyurdu
Bazen kaybolurdu
arardım
Yağmurun altında
dururdu
Bir kalın kitabı
vardı cebinde dururdu
Her gün okurdu ben
bir şey anlamazdım
Kapağını seyreder
duymazdım
Sakallı bir resimdi
kimdi ne kadar mütebbessimdi
Sordum bir gün
Suphi’ye
Söylediklerini niye
anlamıyorum diye
Bildiklerini dedi
yüzleştir hayatla
Ve sınamaktan korkma
Doğruyla yanlışı o
zaman ayırabilirsin
Ve onu
anlayabilirsin
Sonra gülerdi
Günlerim yüzlerce
ayrıntıyı merak etmekle geçerdi
Sonra yine akşam
olurdu Suphi susardı
Ben konuşsam kızardı
Tekneye martılar
konardı
Yüreğim Suphi’ye
yanardı ağlardım
Suphi denize
tükürürdü
Gökyüzünü tarardı
ağlardı
Sonra barışırdık ben
flüt çalardım
Yıldız kayardı
ağlardık
Suphi suphi bir
acayip adam
Suphi suphi benim
canım ciğerim
Kimse bilmez nereli
olduğunu
Suphi suphi bir
acayip adam
Suphi suphi susar
akşam oldumu
Bir cebinde
daskapital,
Bir cebinde kenevir
tohumu
Suphi suphi bir
acayip adam
Suphi suphi benim
canım ciğerim
Bir sürgün
kasabasıydı bir eski zamandı
Hazirandı, çocuktum,
evden kaçmıştım
Gelip ona
sığınmıştım
Bir gün aksilik oldu
annem beni buldu
Suphi kaçıp kayboldu
kasaba çalkalandı
Olay oldu ben sustum
kanım dondu
Polisler onu
bulduğunda tekti, felaketti
Herkes meydanda
birikti
Karakoldan içeri
girerken sanki mağrur bir tüfekti
Ansızın dönüp bana
baktı anladın mı dedi
Anladım dedim
anladım
Ve o günden sonra
hiçbir zaman
Hiçbir yerde hiç
ağlamadım |
