|
ÜSKÜDAR TÜRKÜSÜ
İstanbul'da
Üsküdar'lı bir kız var
Bir tramvay
durağında evleri
Sarı kanaryalar, ak
kanaryalar
Öter balkonunda
geceleri...
Bulutsuz rüzgârlar
gibi her sabah
Bir masal âleminden
çıkıp gelirdi.
Ne adını düşünürdüm
bir deniz kıyısında
Ne adımı bilirdi.
Bir gün bulutlar
geldi habersiz
Sonra incecikten
yağdı üstüme
Büyüdü içimde
zamanla yeri.
İki mısra gibi aldı
gönlümü
Bir gül yaprağından
güzel elleri
Bendim artık gölge
gölge sokaklardaki
Öylesine mahzun,
kaygılı, ürkek.
Bendim her mevsim
boyu sımsıcak
Sevdalar içinde
vuran tek yürek
Bir gün baktım
penceresi perdesiz
Yok odalarda çın çın
şarkı söyleyen sesi.
Yok balkonda artık
ak kanaryanın,
Sarı kanaryanın
kafesi.
Benden sorun
Üsküdar'ın şimdi her gece
Sokakları kaç adım.
Bir gece yarısı
düştüm yollara
Her köşe başında
ağladım. |