SENİ YAZDIM EBEM KUŞAKLARINA     

seni yaşadıktan sonra anladım

bana sensin mahşer nuru, kol-kanat

içimde şahlanıp duran huysuz at

dizginsiz gemsiz değil!

unuttum gözyaşı döken kadını

ördüm gerçek aşkın ruh mihrabını

bir yay gibi gerdim göğe adını

gönül kubbem artık alemsiz değil!

benim neme gerek yıldız, dolunay

rahatlığa paydos, çileye hayhay

ne kuştüyü yatak ne ruhsuz saray

günlerim İbrahim Etem'siz değil!

açılın açılın kalabalıklar

içerim zemheri, dışarım bahar

bir alev halinde geçtiğim yollar

Hallac-ı Mansur'suz, Keremsiz değil!

uzakların daha uzaklarına

büyük zaferlerin nur tabakalarına

seni yazdım ebemkuşaklarına

ellerim çaresiz, kalemsiz değil!