|
UÇUŞ
Uçmakta, konmadan,
kıyısız bir denizde rûh;
Benzer mi böyle bir
kuşa Tûfan içinde Nûh?
Üstünde gök, sürekli
bulutlarla, yüklüdür;
Altında gür deniz ki
ezelden köpüklüdür.
Çalkaltısında
dalgası bilmez nedir sayı;
Milyonca dalga
sürmede milyonca dalgayı;
Hiç durmayan
gürültüsü bir türküdür, geniş,
Milyonca haykırış
dolu, milyonca sesleniş.
Yıldızlar ülkesinde
açıldıkça yükseğe,
Başlar hayâl
edindiği âlem görünmeğe.
Bir rûhu besliyen
hava yalnız yukardadır.
Hulyâyı daima uçuran
duygulardadır.
Yalnız bu katta
mümkün olur dâimî uçuş.
Her hamlesiyle, rûh,
o çelikten kanatlı kuş,
Ufkunda bir dakîka
görünmeksizin kara,
Hür gökte, hür
denizde uçar, hür ufuklara.
|