|
ESKİ PARİS
- 1903 – 1912 –
Eski Pâris’de bir
ömür geçti;
Jaurés’in gür sadâsı
devrinde,
Tuncu canlandıran
ilâh’tı Rodin;
Verlaine absent’i
Baudelaire afyonuna
Karışan bir sihirli
haz’dı şiir.
Ayılıp hoş geçen bu
rü’yâdan
Uğradık bin dokuz
yüz on dörde.
İlk ateşlerle can
verince Péguy
Varmışız eski âlemin
sonuna.
Yaşamış olmıyan
bilir mi bunu?
Eski Pâris’de bir
ömür geçti,
İdeal rüzgâriyle hür
geçti.
Başka yıldızda bir
hayât imiş o.
Yaşamak zevki her
saatte esen,
Dâimâ nurlu bir
gece’ydi zaman.
Dinliyen söyliyen
kadar ârif,
Seyreden oynıyan
kadar hassas.
“Chat – Noir”
neş’esiyle “Lune Rousse” da,
O devir, Gölgeler –
Tiyatrosu’nun
Kararan perdesinde
bitti gibi.
Başka yıldızda bir
hayât imiş o.
His ve haz yüklü
kâinât imiş o. |
