|
ERENKÖYÜ'NDE BAHAR
Cânan aramızda bir
adındı,
Şîrin gibi hüsn ü
âna unvan,
Bir sahile hem
şerefti hem şan,
Çok kerre
hayâlimizde cânan
Bir şi'ri hatırlatan
kadındı.
Doğmuştu içimde tâ
derinden
Yıldızları mâvi bir
semânın;
Hazzıyla harâb idim
edânın,
Hâlâ mütehayyilim
sadânın
Gönlümde kalan
akislerinden.
Mevsim iyi, kâinât
iyiydi;
Yıldızlar o yanda,
biz bu yanda,
Hulyâ gibi hoş geçen
zamanda
Sandım ki güzelliğin
cihanda
Bir saltanatın
güzelliğiydi.
İstanbul'un öyledir
bahârı;
Bir aşk oluverdi
âşinâlık...
Aylarca hayâl içinde
kaldık;
Zannımca
Erenköyü'nde artık
Görmez felek öyle
bir bahârı.
|