İNANDIK GELECEĞİNE, YAŞADIKSA

Sen yoktun bir zaman var olan kötülerdi

Azgın otlardı naçar toprağımda büyüyen

Tutup ellerimden beni karanlıklara sürükleyen

En kirli güzelliklerinde yaşayan ölülerdi

Ben doluydum, çaresizdim, ağlardim onlar gülerdi

Sen yoktun, bir zaman var olan kötülerdi

Yaşamak pis bir dumandı evlerde, odalarda

Atılmış bir sigaraydı yorgun ciğerlerimiz

Ne aydınlık sabahlarımız ne de akşam üzerlerimiz

Nice zamanlar geçerdi o köhne masalarda

Kimbilir hangi umutlardı unuttuğumuz kenarda

Yaşamak pis bir dumandı evlerde, odalarda

Öyle yalnızdık anlatılmaz, huzursuz, tesellisiz

Durmadan aldatırdı bizi ilk aldanmışlığımız

O büyük gürültüde eriyip giderdi çığlığımız

Günler geçerdi böylece umutsuz sevgisiz

Güneşler doğardı ve batardı belli belirsiz

Öyle yalnızdık anlatılmaz, huzursuz, tesellisiz