SEMAVER KÜLÜ    

Havalar ısınmaya başlayınca

bu aşk da biter

ben ki bırakırken

bir anlık gülümsediniz diye

paltonuzun sıcaklığıyla

avunan vestiyer

Göremezsiniz çocukluğumun

siyah beyaz fotoğraflarında

komşuların verdiği

atık yünlerden

annemin ördüğü kazağın

renkliliğini

Aralarında yürüdüm 1 mayısta

masal kahramanlarının

çok yoksulluk çekmişler

adındaki pamuğu

bile kullanmış prenses

bir regl gününde

Karıştırılsın semaver külüne

yakılan bedenim

üstüne devrilince beyaz geminin

fanilası rakı kokan babamın da

inanmıştım bir gün öleceğine

Ellerin elçizgilerimden

aşktan aşka geçen bir yaya

terasa asılı çamaşırların

arasında öpüştüğümde anladım

ıslaktır aşk

ve mahkumdur kurumaya