|
DONUK AŞK
Yine akşam oldu,
Yalnızlık omuzlarıma
çivisini çaktı yine,
Uzaklık aynı gerçi,
Heryerdeyken olan
uzaklığın pek değişmedi,
Yine akşam oldu orda
olduğu gibi,
Görebiliyorum seni
burdan da,
Aynısıydı ordayken
de,
Uzaklıktan
korkmuyorum belki de,
Orada da aynıydı
uzaklık gerçi
Donuklaşmış oldu
artık bu,
Bir o kadar da
hüzünlü romanlar gibi,
Galiba ben baştan
kaybetmişim,
Belki de ben baştan
kazanmışım, insanlık kaybetmiş...
|
