|
DENİZİN KENTİNİ YAKTIM
Denizin kentini
yaktım
Vızıldayıp duran
kafamın ortasında
Denizin kentini
yaktım
Hurma şırıltılarıyla
Denizin kentini
yaktım
Beni çocukluğumdan
koparan
Denizin kentini
yaktım
Bir kent kadın
kabuklarından
Denizin kentini
yaktım
Miras kalmış bir
alevle
Denizin kentini
yaktım
Veli ağaçlarla kalbi
atan mermerle
Tanrıyı anarak kalbi
atan
Cami sütunları boğdu
Sararmış
gözyaşlarıyla
Kararmış denizin
kentini
İstanbul ey sevgili
şehir
Dön dön karadan
gelen sesime
Son veren zaman
yatırında
Denizden getirilen
biçimine
|