|
ÇEŞMELER
I.
Benim yalnızlığımdan
Damıtılmış çeşmeler
Kurumuş unutulmuş
Ceşmelerin akışıyım
İnsanlık içinde
Ay görmez onları
onlar ayı görür
Aydan haberlidirler
Söylediklerinin çoğu
Ay hakkındadır
Aya dair
Ayın tarihine ait
Fındıklılı Mehmet
Ağa
Çeşmesi
Silahtar Tarihinin
yazarı
Yenilmez karpuzlar
Acı salatalıklar
yıkamıştım suyunda
İçilmez
Bozuk suyunda
Gece yarısı
Ayışığında
Yaz ay ve ben
Silinmeye yüz tutmuş
yazı
Ölümü hecelemiştik
Ortalığı dolduran
sesinde
Ta... aşağılarda
olan yatıra
Bir türkü söylüyordu
Ölüm ötesinde açmış
Menekşeler
kimliğinde
Ölüydü insanlar
Yalnız yaşıyordu o
yatır
Ve o çeşme
Ben de
Sıratı andıran bir
çizgide
Soluyordum devrildim
devrileceğimi
Hayatı ve ölümü
birlikte
Aynı geçmezlik ve
değişmezlikte
Aynı yenilik ve
tazelikte
Ürpererek geçiyordu
yarasalar
Uzaklardan
Beyoğlu'nu bir
telgraf gibi
İleterek birbirine
|