|
KİTABE-İ SENG-İ MEZAR
I
Hiçbir şeyden
çekmedi dünyada
Nasırdan çektiği
kadar;
Hatta çirkin
yaratıldığından bile
O kadar müteessir
değildi;
Kundurası vurmadığı
zamanlarda
Anmazdı ama Allahın
adını,
Günahkâr da
sayılmazdı.
Yazık oldu Süleyman
Efendi'ye.
II
Mesele falan değildi
öyle,
To be or not to be
kendisi için;
Bir aksam uyudu;
Uyanmayıverdi.
Aldılar, götürdüler.
Yıkandı, namazı
kılındı, gömüldü.
Duyarlarsa öldüğünü
alacaklılar
Haklarını helâl
ederler elbet.
Alacağına gelince...
Alacağı yoktu zaten
rahmetlinin.
III
Tüfeğini depoya
koydular,
Esvabını başkasına
verdiler.
Artık ne torbasında
ekmek kırıntısı,
Ne matarasında
dudaklarının izi;
Öyle bir rüzgar ki,
Kendi gitti,
İsmi bile kalmadı
yadigâr.
Yalnız şu beyit
kaldı,
Kahve ocağında, el
yaz yazısıyle:
'Ölüm Allahın emri,
Ayrılık olmasaydı.'
|
