İSTANBUL TÜRKÜSÜ

İstanbul’da Boğaziçi’nde

Bir fakir Orhan Veli'yim,

Veli’nin oğluyum,

Târifsiz kederler içinde.

Urumelihisarı’na oturmuşum;

Oturmuş da bir türkü tutturmuşum;

'İstanbul’un mermer taşları;

Başıma da konuyor, konuyor aman, martı kuşları;

Gözlerimden boşanır hicran yaşları;

                                       Edalım

                                       Senin yüzünden bu hâlim.'

'İstanbul’un orta yeri sinema;

Garipliğim, mahzunluğum duyurmayın anama;

El konuşur, sevişirmiş, bana ne?

                                       Sevdalım

                                       Boynuna vebâlim!'

İstanbul’da Boğaziçi’ndeyim;

Bir garip Orhan Veli;

Veli’nin oğlu;

Târifsiz kederler içindeyim.