YALNIZSIN

Bir akşam ışıkların dağlara güldüğünü

Bir akşam bulutların seyre döküldüğünü

Görürsün hasretiyle sabah ezgilerinin

Bir akşam gözlerin ufka dalar pek derin

Kuşlar öter, uçuşur yeşil dallara konar

Umutlar yaprak yaprak alevlenir de yanar

Son mutluluk sesleri dökülür dudaklardan

İnsanlar gölge gibi çekilir sokaklardan

Rüzgar okşamaktayken anne gibi tenini

Gecenin kolları sessizce yakalar seni

Anlarsın gözlerinin dolup boşaldığını

Anlarsın yalnızlığı ve yalnız kaldığını...