SÜKUT-U HAYAL

Böyle mi olacaktı türkülerin son hâli

ezgilerden sorulur küfürlerin vebâli

ayna kırıldı; hasret divanında gül soldu

papatya uçarı bir zakkum oldu

kuğu gölün en susuz noktasında boğuldu

ivedî bir kavgadır tenhâ da ömür

direniyorum

direniyorum ki, aşk yenilmesin

zenginlere, cinayet erbâbına

böyle mi olacaktı mutluluğun son hâli

kahkahadan sorulur hıçkırığın vebâli

bir milat öncesi kalıntı gibi

zulme açılıyor gizli kapılar

sanki bütün yüzler çalıntı gibi

çocuklarda bile kan kokusu var

hayat bir dramdan alıntı gibi

tabut kırılıyor; ağlıyor mezar

aşk elden gidiyor; durmamalıyım

yosunlu hayaller kurmamalıyım

ölümün ardına düşüp gün boyu

kırmızı camlara vurmamalıyım

böyle mi olacaktı değirmenin son hâli

bereketten sorulur kuraklığın vebâli

güya bütün umutlar ülkeme dolacaktı

güya ülkem göklerin yolunu bulacaktı

neden hafif tartıyor yüreğimi terâzi

intizarın mavi dengelerini

yıkıyor sonunda leylâ

direnmeliyim

direnmeliyim ki, aşk yenilmesin

yoksullara, kürek mahkumlarına