DERİNDESİN RÜYA KADAR DERİNDE

seni bir kilimin nakışlarında

devlerin şimşekli bakışlarında

kanı sevgi olan hatıraların

göklere uzayan yokuşlarında

bulamaz ayağı prangalılar

yayını terkederken kırılan bir ok gibi

doğarken ölen bir çocuk gibi

çekingen çeşmelerin suyunda eriyen güz

yorgun patikalarda sevda arayan öksüz

bulamaz izlerini tilkiler kurt ininde

yağmur hala murada ermedi teninde

mağrur bir kıvılcım görünce seni

başın alıp gitmiş karanlıklara

mehtabı beklemiş seneler boyu

yüreğinde duymuş hep o korkuyu

ardına bakınca gamlı bir akşam

duymuş tenhalarında çalan şarkıyı

ceviz sandık bomboş ; kapılar kırık

senden artakalan mor bir hıçkırık

okunmamış esrarlı bir öykünün

memnu satırları gibidir yüzün

vuslatın eflatun gecelerinde

uykusunu kaçırmışsın gündüzün

oysa ne yerdesin , ne gökyüzünde

derindesin rüya kadar derinde