MUHTEŞEM RİTİM

Yağmur; hüznün içimdeki seremonisi

Belalım benim. Öteki hayatım

Yaralı bir kuş gibi ürkek

Kalabalıkların içinde ulu orta

Sebepler buluyorum kendime

Yağmurda yürümek gibi mesela

Fikrederek uzun bir yoldan.

Yağmur böyle oluyor işte

İçimde kırık bir fanus gibi duruyor

Rüzgâr olmasa çınar ağaçları olmasa

Muhteşem ritim olmasa

Bakıştığımızda içime vuran ışıltı

O vazgeçilmez imge olmasa

Su ve toprak ve hava ve ateş

Söyledim sabahtır dolaşıyor çarşıları

Adım adım giriyor kanına şehrin; söyledim

Hüznün içimdeki seremonisi belalım benim.