İSTANBUL’UN ORTA YERİ MİNARE

Bataklık genişledikçe

ayaklarımıza çarpan sular çekip gitti

kim aldı kim götürdü

yani artık ben böyle sularla

büyük büyük lafların ardına sığınayım.

Haydi levni cemaat kapılardan

yüzlerine çarpacak su arayanlar

çünkü halk bir ezgiyi başlatabilir

çünkü korkunun iğneleri

füze başlıkları gibi böğrümüzdedir

gemiler geçebilir

sessiz kımıldamalarla ince zarif dalgalarla

halk kendini olmaklara kuşanıyorken

ay çıkabilir.

Sahilleri yokladım, çarşıları, pazarları

kahkahaları vitrinlemişler baktım

minarelerden füzeleri çalmışlar gökyüzüne

gökyüzüne baktım

toprağa boğdum kendimi

ne zaman mustazaf bir namazgâha uğradım

Kâfirûn suresi akmıştır surlardan içeri

Ve Ali en güzel çift ağızlı Zülfikârla Ali’dir.

Çünkü daha

Fatih’in Ayasofyadaki ilk namazında

Irmakları incecik çizgilerle işaretlemek gibi

Mührüne minareler kazılmıştır İstanbul’un.