|
HÜZNÜ ATAMIYORUM HAYATIMDAN
Ben bir gezginim her
Cuma içimde değirmen taşı
Bazen bir çiçektir
Sultanahmet meydanında yüreğim
Bazen uçuşan
güvercinlerdir bayazid meydanında.
Gizemli sözler
söylemek bana göre değil
Zorba günahkâr
rejimlerden nefret ederim
Ey insanlar,
siyahlar, beyazlar, patagonyalılar
Ben bir gezginim her
Cuma içimde kırlangıçlar
Merhametler ve az
bulduğum acılar ile
Kendimi ararım kendi
içimde.
Beni şaşırtıyor
şimdi insanlar
Kafalarında binbir
hesap binbir fitne
Malları ve
evlatlarıyla yaşayıp gidiyorlar
Konuştuklarında
göğüslerine hücum eden cereyan
Bakışlarına ram olan
cesaret
Gülümsetiyor beni
Yeni yapılanmalar
gözleniyor yeni vitrinler
Büyük laflar
ediliyor
Büyük adamlar
yetişiyor etrafımızda
Yazıksanacak
saygılardan
İhanete varan
sevgilerden
Fikrinden
düşüncesinden tavırlarından
Neticesi karanlık
saplantılarından.
Peki nedir dağınık
ve uzak duran neyin telaşı
Ben bir gezginim her
Cuma içimde değirmen taşı. |