BOĞAZİÇİ ŞİİRİ

Ey duru zaman ya da görünen öyle

Gökyüzünde süzülürken yıldızlar

Zihinlerden o güzelim küheylan aktı mı uzaklara

Günahı yatağında aşk gibi taşıyan tarih

Ağrılar doğurabilirmiş

Halbuki nişabürek bir şarkıyla

Kanadı bile hışırdasa o hakir kuşun

Konar da sarayın gölgeli güneşli odalarına

İnzibat yazılabilirmiş.

Daha Le Sultan Rouge olamamışken Abdülhamit

Filistin’de toprak istememiştir o vakit Yahudi

Doğuda Ermeni isyanları başlamamıştır

Saçlarında Paris’in serbesti havaları

Sisli Londra yılları

Kağıtlara nakış gibi işleniyorken mürekkep.

Tarih önemi nisbetinde tarih olarak

Kuzguncukla Çırağan arasında

Boğaz içinin havasıyla dalgalanarak

O muhayyer o uzak o şehla saltanatın

Denize inip çıkan küreklerin sesleri arasında

Zincirleri kopartılarak daha

Gür bir nara ile padişahım çok yaşa

Muhafızdır o vakit çünkü Beşiktaş’a.

Göksü gecelerinde bülbülü şeyda

Küçüksu’da alafranga hayatlar

Nazenin parmaklar uzanıyorken şiire

Bir rüzgârdır aşağı dalgalarla boğazdan

Bestenigâr kürdili hicazkâr çalınırdı ince sazlar

Düşerdi boğaz içinden yıldız gölgelerine

Düşerdi piyano tuşlarına meşruti çığlıklar.