|
O
ÂN
Taş merdivenler
gibi, aşınmış ayaklardan,
Secde yerine çarpa
çarpa alınım aşınsa!
Göklerin kamçısıyle
yediğim dayaklardan,
Erisem de, tabutum
boşmuş gibi taşınsa
Bir garip insan
olsam, benzemez hiç kimseye;
Tek hece bilmez, tek
renk görmez, tek ses işitmez.
Karanlığı, yoğursam
nura döndüresiye.
Tırmansam o âna ki,
yekpâredir ve bitmez.
1972
|
