|
KÖROĞLU
Sırmalı cepkeni attı
koluna,
Tek elle dizgini
gerdi Köroğlu.
Tozlarla atılıp
dağın yoluna,
Yeşil muradına erdi
Köroğlu.
Dağlar, omuz omza
yaslanan dağlar,
Sular kararınca
paslanan dağlar,
Azatlık ufkunda
rastlanan dağlar;
Bu dağlara gönül
verdi Köroğlu.
Dağların ardında
kalınca çile,
Köroğlu yeniden
gelmişti dile;
Ak saçlı anadan
geçilse bile,
Dağlardan geçilmez
derdi Köroğlu...
1923
|