DÖNEMEÇ

                                     Bir gündü, hava ılık

                                     Ve cadde kalabalık...

Bir kadın sapıverdi önümden dönemece;

Yalnız bir endam gördüm, arkasından, ipince.

Ve görmeden sevdiğim, işte bu kadın dedim,

                                     Çarpıldım sendeledim.

                                     Bir gündü mevsim bayat

                                     Ve esnemekte hayat....

Dönemeçten bir tabut çıktı ve üç beş adam;

Yalnız bir âhenk sezdim, çerçevede bir endam.

Ve tabutta, incecik, o kadın var, anladım;

                                     Bir köşede ağladım...

1940