BAHÇEDEKİ İHTİYAR

Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış

Nurlu ihtiyarın yanaklarında.

Yapraktan saçını yerlere yaymış,

Sonbahar ağlıyor ayaklarında.

Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,

İçi karanlıkla dolu gözleri;

Alnında akşamın ince kederi,

Sessizliğin sırrı, dudaklarında.

Yanan bir kağıtta küçük bir satır

Yazı gibi akşam onu karatır;

Artık o, silinen bir hâtıradır,

Bu ıssız bahçenin uzaklarında...

1930