|
AZGIN DENİZ
Hangi hissin parmağı
dokundu ki, derine,
Düştü bir gizli alev
salkımı içerine?
Hangi kâbus bastı
ki, seni uykularında,
Birdenbire cehennem
kaynadı sularında?
Örtüldü baştan başa
tenin beyaz bir terle,
Duman duman yayılan
incecik köpüklerle.
Hangi dert kaldı,
söyle, bağrına üşüşmeyen,
Hangi ölüm şarkısı,
bu dilinden düşmeyen?
Hangi öfkeyle yüzün,
böyle karıştı yer yer,
Sana yan mı
baktılar, bir şey mi söylediler?
Bir şey dinleme
artık, artık bir şey dinleme!
Çağır, bütün
günahkâr ruhları cehenneme!
Karşına, sahil,
kaya, insan kim çıkarsa vur!
Vur başına, âlemde,
kör, sağır, ne varsa vur!
Sal her taraftan,
dağdan, gökten, pencereden sal!
Nihayet kala kala
dünyada tek kişi kal!
1927
|