15 ocak 1902’de
Selanik’te dünyaya gelen Nazım Hikmet Ran, ‘Feryad-ı Vatan’ başlığını
taşıyan ilk şiirini 1913’te yazar. Aynı yıl Galatasaray Sultanisi’nde
ortaokula başlar. Heybeliada Bahriye Mektebi’ne 1917’de girer. Yeni
Mecmua’da yayınlanan ilk şiiri ‘Hâlâ Servilerde Ağlıyorlar mı’ başlığını
taşır. Sağlık nedeniyle Bahriye’yi bitirmesine birkaç ay kala ayrılmak
zorunda kalır. Bu sırada Hamidye Kruvazör’ünde güverte subayıdır. Bolu’ya
öğretmen olarak atanır. Daha sonra Batum üzerinden Moskova’ya giderek Doğu
Emekçileri Kominist Üniversitesi’ne yazılır. Burada siyasal bilimler ve
iktisat okur. 1921’de gittiği Moskova’da devrimin ilk yıllarına tanık olur.
1924’te Moskova’da yayınlanan ilk şiir kitabı ’28 Kanunisani’ sahnelenir.
Aynı yıl Türkiye’ye döner ve Aydınlık Dergisi’nde çalışmaya başlar. Aynı
dergide yayınlanan şiir ve yazılarından dolayı on-beş yıl hapsi istenince
yeniden Sovyetler Birliği’ne gider. 1928’de af kanunundan yararlanır ve
yurda geri döner. Bu kez Resimli Ay dergisinde çalışmaya başlar. 1938’de
yirmi-sekiz yıl hapis cezasına çarptırılır. Çankırı ve Bursa cezaevlerinde
yatar. 1950’de özgürlüğüne kavuştuysa da sürekli takip altındadır. Askere
alınması kararlaştırılınca Romanya üzerinden Moskova’ya geçer. Sağlığı
gittikçe daha da kötüleşir. Kırk-dokuz yaşındadır. 1951’de T.C.
vatandaşlığından çıkarılır. 3 haziran 1963’te bir kalp krizi sonucu
Moskova’da hayatı sona erer.
