LAVANTA

Ordadır

yazın eskittiği otlar arasında

uzakta bir nehrin gürültüsünü kazar

masmavi usturalar abanoz ağacına

Ordadır

uyuyan bir namlunun sessizliğiyle

günün sabahlığında

dudaklarının arasında bir ot, bir ıslık

iz bırakmaz sisler gibi geçer ağaçların arasından

varır kendini derinleştiren uçurumlara

Ordadır, bir devin tavşan uykusunda

aklında kımıldanan otlar, ağaçlar

düşünü düşürdüğü sular

yüzünü bıraktığı sular

almamış zaman kalmış kireç altında

çelimsiz bir kabuk başlamış yürek yarası

ki ne zaman çarşılara çıksa silahsız

onu vururlar

göğsünde siyah bir yıldızla

kalbinde kuruyan bataklık

kırlara yakın durur, yanık kokulara

serin çiy vakti çimenlerle konuşur

ne zamandır çıkmıyor sokaklar açık artırıma

ıssız bir kil ile gövdesini kateden bir ateştopu

Kendini sakladığı sular altında

ve son bir kez:

ışık ve çamurda kaldı lavanta