İKİ YEMİN

         

Ben hep çabuk çekilen tetiğe yaşadım

Yemin ettim

Yüreğimdeki ve bedenimdeki

bütün yaralar adına

yüzünün kuyusuna düştüğüm kuytuda

Sana olanca aydınlığım ve karanlığımla baktım

aşktan yorgun düştü dinim

dağıldı kehribarım

gül ve buğday yetiştiren

Ömrüm adına yemin ederim ki:

Ben seçmedim bu ölümü

Kaçmasan vurmayacaktım

 

Geri Antoloji Arkadaşına Gönder

Yukarı