|
BİR YILIN SON GÜNLERİ
I.
bir yıl daha bitiyor
İşte bu kadar
duru,bu kadar yalın
bu kadar el değmemiş
sıradan bir gerçeği
daha
kolları bağlı
hayatımızın
bir şiire nasıl
dahil edilir bir yılın son günleri
her sonda her
başlangıçta ve her defasında
alır gibi bir
başkasını karşımıza
perdeler
çekip,ışıklar söndürüp
oturup yatağın içine
bir başımıza
sorgulamak kendimizi
öğrenmek ikizin
anadilini,ikinci belleğimizi
öğrenmek kendimizle
hesaplaşmanın buzul ilişkilerini
bu aynaların
dehlizlerinde gezinirken görürüz
karanlık
günlerimizin kenar süslerini
biterken bir yılın
son günleri
biliyoruz takvimler
belirlemez değişimin mevsimlerini
gençlik ikindilerini
kargınmış bir
çocuktuk büyüdüğümüzden beri
II.
bir yıl daha bitiyor
düşlerim,tasarılarım,yarım kalmış onca şey
her yıl biraz daha
kısalıyor öncekinden
bana mı öyle geliyor
yoksa daha mı hızlı
ilerliyor zaman
insan yaşlanırken?
III.
kırdım mı incittim
mi birilerin
kimleri
kazandım,yitirdiklerim kimler?
kendimi yineledim mi
yazdıklarımda?
yeniden düşünmeliyim
dostluklarımı,ilişkilerimi
dağınık
yatağım,mutsuz yatağım
çoğalttın mı
eksiklerimi
gözlerim çocukluk
fotoğraflarında mı kaldı
yitirdim mi yoksa
masumiyetimi?
borçlarımı ödedim
mi?
doğru seçtim mi
soruların fiillerini?
tırnaklarım
kesilmiş,dişlerim fırçalanmış,saçlarım taranmış,
giysilerim
ütülü,odam düzenli mi?
ödünç aldığım
kitapları geri verdim mi?
geri verdim mi
aldıklarımı:
aşkları,dostlukları,sevgileri,güvenleri,bağları
kitaplara,sayfalara,satırlara borcumu ödedim mi?
yokladım mı
duygularımı
hala sevebiliyor
muyum insanları?
ovmalı
gümüşlerimi,bakırlarımı,cila geçmeli ahşaplarıma
ovmalı umutları
saklı tutumalı
gelecek inancını,yarınları,eksik etmemeli ağzımızdan
hançer kıvamındaki
karamizah tadını
şimdi oturup uzun
bir hasretlik mektubu yazmalıyım Yavuz'a
sonra köşe başından
bir demet çiçek alıp öyle başlamalıyım akşama
yeni bir yıla
ama nedense her
şeyin tadı dağılıyor ağzımda
bir sap çiçek mi
taşısam yoksa ağzımın kıyısında
aydınlık rengi
vursun diye gözlerimdeki buluta |
