AZALMIŞ FERMAN

kimi tarih der kamu kara zulmüne

gövdenin takibi sıradağlar kuşatır

orman masal engeli kanlı bereket

bilir uzun yola çıplak hüküm giyenler

kırbada acıyan suyu

kader kuytusunda bekleyen şüpheyi

iman bir imkanken hayata

günler sakal bırakır

tuz yarası koynumda uyuttuğum ferman

uyandığımda koynumdaki yeri boşalır

içimin körü

göre göre sayıklamalarından

gözlerime kör bir rüya bırakır

müjdesi olmayan yol

sonunu bildiğin kader

bile bile git

kimi ferman yollarda azalır