YAĞMUR

Yağmurla ıslanmış toprağın kokusunu

Bir kır çiçeğiyle paylaş

Anla ki ölüm hayatın ardında

Merhametli bir bûsedir

Seni sular öptü bunu bildin

Nice kıyamet dehlizlerinden geçip

Bir yol bularak Hallac’ın kaderine

Öldün öldün ve dirildin

Aşk ve hüzün hayatın kehâneti

Uzun günlerden sonra

Kül rengi bulutlardan

Hoyrat rüzgârlara işaretler veren

Duvarlar yıkıldı çıktı hazine

Safran kokuyor kıyılar

Kumsalda kalan kim

Kayalara vuran dalgalara aldanarak

Sus ve denize ışık yak

Duy içinden ve dışından

Ant içen ruhun sesini

Başlasın yokluğun âyini

İçinde bir âh yankılansın

Kapat hayatın penceresini

Yağmurda ıslanmış yüzünle

Bir eski zaman şarkısı gibi