MUM

Kaderim yanmaktı yıllarca yandım

Eridim sürekli bir kızıl lâleye bakıp

Yandım ve mecâza yol buldu kalbim

Sessizce çekildi aramızdan karanlık

Başımda ney üfledi bir derviş

Sırrıma tanık olan şamdandan başka

Ne güneşi gördüm ne ay’ı

Derviş üfledi ve ben eridim

Sabah oldu penceremde

Sevinçle öten bir Yusufçuk kuşu

Hırkamda kan gördü

Bir gül oldum erenler bahçesinde

Bakışım tenhâ  aynam berrak

Aşk derdinde sarp yolları aşarak

Usulca girdim üstelik mahçup

Yârin merhamet kapısından

Vakit gece mi gündüz mü bilmem

Gölgem kayboldu çünkü

Ben o muyum o ben mi

Tanıdık bir yüz çıkıyor karşıma

Terk-i dünya ve tebdil-i mekan

Size kaldı sıradan bir hayatın

İyice solgun fotoğrafları

Kapadı dükkanını bezirgân

Uzun bir tavaf oldu ömrüm

Sûret yok seyr-ü sefer vakti

Yokluk üzre tenden geçip

Soluk bir tülbent örtüyor yüzümü