KORKU

Mağrur yüzümüz belâlı saçlarımızla

Pusu kurduğumuz sokaklarda

Her akşam ölüm her gece figân var

Siner toprağa yalnız adamların korkusu

Nereye kaçsa zil çalar ardında

Hangi sokağa girse önünde duvar

Ağlasın resimler kırık çerçevelerde

Evlerde öksüzler yoksullar

Saksılarda solgun çiçekler ağûlu sular

Bu park ne kadar ıssız ışıkları sönük

Ateşi sönmüş soğumuş kül

İçimizde dikenli teller çarmıhlar

Kuş mu uçtu yıldız mı değdi yüzümüze

Eğilsek bir dereden sular içsek

Dağılır belki etrafımızdaki karanlıklar