|
HERCÂİ
Bak öğle güneşi eski
bir yazdan kalma
Vakit tamam, sulara
gir
Sadece kendi sesinle
Bir berzahtan
geçerek
Bir servinin niyaz
dalı ol
İşte câm içinde cân
Sana hayrân
sarmaşıklarla
Gizli bir yeşilliğin
nazına katılarak
Bir çöl çiçeğinin
güzel rengiyle
Ufuklara yelken aç
İşte kanat sesleri
martıların
Denizine geri
dönüyor dalga
Suların titreyişi ve
akşam
Akşamın o erguvânî
rengi
Yıkanır ruhun
gözleri üryan
Yıldızlar semânın
raksında
Mahmur bir gecedir
bu
Saydam bir tülün
ardında
Yedi iklim dört
bucak
Akşam kuşları
sularla coşarak
Dinliyorlar ay
senfonisini
Sermest bir yıldızın
ışığı
Düşsün senin de
kalbine
Yaprak yaprak
çözülsün akşam
Savur toprağa
küllerini
Bağrında büyüsün
incir ağacı
Bozulsun tılsım,
aksın kan |