ERGUVAN
 

Bahar delisi mahmur erguvan

Madem hayret burcundadır aşk

Bir çift nisan olup

Yâr kokusu biriktir saçlarında

Âşikar bir bahçede

Bekleyenim ol sar beni

Çünkü yoruldu küheylan

Yolunu şaşırdı göçebe

Hiçbir söz benim dengim değil

Bu dağ yolunda

Yalnızlığımı şerh edip

Merhem ol yaralarıma

Köpürdükçe ırmaklar

Sesinle uyandır beni bakışınla

Tutuşsun içimin rengi

Tutunduğum rüyâ burçlarından

Efendim varlığımın âhengi

Gel kurtar beni

Yemin olsun ki seni sevdim

Bu masmavi gökyüzünün altında

Bağını talan vurmuş bir bahçıvanım

Acılarıma tuz serpen rüzigâr

Çoğaltıp hasretimi

Attı beni senin çölüne

Avcı gördüm zıpkın yedim

Nice ağular içip nelerden geçtim

Her şeyi bırakıp sana geldim

Tûfan bitti yandı çerâğ

Uyandım güzelliğinin ülkesinde

Döne döne bir semâzen aşkıyla